Maar ík heb toch geen trauma?

Maar ík heb toch geen trauma?… Toch?.. We hebben de neiging om het woord trauma te associëren met ‘hele erge gebeurtenissen’, waarvan we het logisch vinden dat we daar (later in ons leven) last van hebben. Denk bijvoorbeeld aan een ernstig ongeluk, misbruik, een brand, agressie…

Trauma is echter niets meer dan een term om gevoelens aan te duiden die zo heftig zijn geweest, dat je onderbewustzijn ze moest wegstoppen om te overleven.

De definitie van trauma

Elk trauma is daarom anders. Want trauma gaat niet over de situatie zelf, maar hoe je lichaam en hoofd de situatie hebben beleefd. Als jij op wat voor manier dan ook op dit moment last hebt van gebeurtenissen uit het verleden – of je je hier nu wel of niet bewust van bent – spreek je van trauma.

Nogmaals, dit hoeven niet per se ‘hele heftige gebeurtenissen’ te zijn zoals bovenstaande voorbeelden. Daarom zie je bijvoorbeeld ook verschillen tussen gezinsleden over hoe ze op hun jeugd terugkijken: wat op de een veel indruk heeft gemaakt, kan de ander zich nog nauwelijks herinneren.

Trauma herkennen voor wat het is – niets meer, niets minder

Wat ik in mijn praktijk zie gebeuren, is dat vrouwen zich niet bewust zijn van hun trauma, omdat ze denken dat ze helemaal geen heftige gebeurtenissen hebben meegemaakt (zo erg was het toch niet…) óf dat ze het niet herkennen als traumatisch (zo ging het vroeger nou eenmaal…).

Op deze manier sta je jezelf niet toe om de gevoelens zoals jij ze ervaart de ruimte te geven die nodig is om ze te verwerken. Je bestempelt jezelf als ‘te gevoelig’ of ‘overdreven’, omdat jij bepaalde dingen als heftig ervaart, terwijl anderen daar geen last van lijken te hebben. Maar juist de gebeurtenissen in alledaagse situaties, kan jouw lichaam als onveilig, pijnlijk en angstig opslaan. Bijvoorbeeld:

• Voor je ouder(s) hebben moeten zorgen op welke manier dan ook
• Het(bijna) verliezen van een dierbare
• Gepest zijn (vroeger of meer recent)
• Je afgewezen hebben gevoeld in je emoties en/of behoeften
• Opgroeien met een (ernstig) zieke ouder of broer/zus
• Vroeg volwassen hebben moeten worden om welke reden dan ook
• Opgroeien met narcistische ouders
• En nog zoveel meer…

Een fijne jeugd en toch trauma

Het wordt nóg ingewikkelder als je vooral terugkijkt op een fijne jeugd.  Want hoe kun je nou trauma hebben, als je een goede jeugd hebt gehad?

Het een sluit het ander niet uit! Je kunt je voor het grootste gedeelte veilig hebben gevoeld en het fijn gehad hebben, maar toch vaak momenten van onveiligheid hebben ervaren. Het ís ook verwarrend als je aan de ene kant een fijn thuis hebt gehad, maar waar ook dingen zijn gebeurd, gezegd en gedaan die helemaal niet zo fijn voelden.

Iederéén heeft trauma – maar niet iedereen krijgt klachten

Wat ik hoop dat je je realiseert, is dat iedereen nare ervaringen opdoet in zijn of haar leven. Alleen heeft de een er geen last van, maar een ander kan ‘ineens’ getriggerd worden en klachten krijgen (angst, paniek, depressie, slapeloosheid, stress, burn-out, etc.). Het gaat erom dat het bij die personen te veel opgestapeld raakt en niet goed is doorvoelt.

Met het ontkennen van deze gebeurtenissen en ze afdoen met ‘zo erg was het toch niet’ of ‘anderen maken veel ergere dingen mee’, maak je het jezelf alleen maar moeilijk en geef je jezelf niet de kans deze weggestopte emoties los te laten.

Emoties zijn zoals ze zijn.
Voelen zoals ze voelen.
Oordeel er niet over, maar geef ze de ruimte.
We zijn niet allemaal hetzelfde en ervaren dus ook niet allemaal hetzelfde.
Stop met jezelf vergelijken en maak wat jij voelt niet onbelangrijk.

Herken jij jezelf hierin? Dat je snel oordeelt over jezelf, emoties wegstopt of niet herkent en dat je het voelt alsof je langzaam aan het vastlopen bent? Je bent niet de enige. We zijn geneigd maar door te gaan onder het mom ‘niet zo aanstellen’, ‘ik wil er niet aan toegeven’, ‘anderen lukt het ook allemaal’…

Het begint met erkennen dat je je niet voelt zoals je zou willen. En dat jij het recht hebt om je beter te willen voelen. Je hebt daar namelijk áltijd recht op, niet pas wanneer iemand anders dat ook vindt.

Je kunt hier teruglezen hoe ik je hierbij kan helpen. Want waarom zou je het allemaal alleen moeten kunnen?