Het herkennen van jouw patronen begint met het besef dat patronen staan voor veiligheid. Want wanneer je je angstig voelt, ga je altijd op zoek naar veiligheid. En veiligheid voelen gaat vooral over het voelen van controle. Het idee dat je iets kunt doen of laten en daarmee een bepaald resultaat afdwingt, zorgt voor rust.
Als jij het idee hebt dat iets ‘werkt’, ga je dat telkens inzetten om daarmee het gewenste resultaat te bereiken. Zo werken beschermingsmechanismen en patronen: het zijn oplossingen die ervoor moeten zorgen dat het opnieuw ervaren van een nare situatie niet nogmaals gebeurt.
Patronen zijn er dus om je een gevoel van controle te geven en daarmee een gevoel van veiligheid. De lijst van voorbeelden is eindeloos, maar misschien herken jij de volgende voorbeelden bij jezelf:
Maar al deze voorbeelden hielpen je misschien toen je nog kind was, maar ze helpen je vaak niet meer als volwassene.
De gedachtepatronen houden je tegen bij het maken van keuzes en het zetten van stappen, de gedragspatronen houden je tegen bij het voelen met de verbinding met je zelf en anderen, en de blokkades voor het voelen van emoties zorgen voor opgekropte gevoelens, onrust en spanning in je lichaam.
Je hoofd speelt hierin een hele belangrijke rol, doordat het probeert te anticiperen op wat er mogelijk zal gaan gebeuren. Vanaf het moment dat je wakker wordt, staan al die gedachten ‘aan: ‘wat als’…, ‘stel dat’… Je twijfelt, analyseert, overdenkt en ziet alleen maar doemscenario’s en hoe dingen slecht aflopen.
Het zorgt ervoor dat je emoties vermijdt en/of wegstopt. We geven een verhaal en betekenis aan hetgeen we voelen, in plaats van dat we ‘gewoon’ voelen wat er te voelen valt. Ook zorgt het voor een afstand: erover nadenken betekent dat je denkt in plaats van voelt. Dat lijkt veiliger, maar het is eigenlijk een vorm van schijncontrole.
De emotie die je voelt is eigenlijk heel simpel en primair. Een verhaal zorgt ervoor dat je weggaat bij dit primaire gevoel en je gaat focussen op het verhaal om de emotie heen. Je gaat dus weg bij wat er eigenlijk is en wat je lichaam je probeert te laten zien/voelen.
Dit gaat heel vaak onbewust, omdat emoties voor een gevoel van overweldiging, onveiligheid en angst kunnen zorgen. Het verhaal zorgt juist voor ‘controle’ en dus ‘veiligheid’. Zodra je systeem dit ontdekt, vindt de verschuiving van je lichaam naar je hoofd plaats als er emoties naar boven komen die niet fijn voelen.
In mijn begeleiding ligt de focus dan ook zoveel mogelijk op het lichamelijke aspect. Want het overdenken van emoties, is niet hetzelfde als ze verwerken. Bij het doorvoelen worden er namelijk allerlei stofjes in je lichaam aangemaakt die het verwerkingsproces begeleiden. Die stofjes die uit die overlevingsmodus ontstaan, worden op die manier losgelaten, zodat je uit de overlevingsstand /beschermingsmechanismen komt.
Tranen, schokjes, snellere ademhaling, zuchten, slikken, trillen, temperatuurwisselingen, gapen…het zijn allemaal manieren van je lijf om de overlevingsstofjes los te laten. Het is helemaal niet belangrijk te weten waarom je lichaam die sensaties op dat moment laat zien, of waar ze mee te maken hebben. Jouw brein hoeft er even geen verhaal van te maken.
Toch is het in het begin lastig om je hieraan over te geven, omdat we nou eenmaal gewent zijn heel veel na te denken, maar ook omdat veel vrouwen in mijn praktijk niet durven te vertrouwen op wat ze voelen.
Ze zijn bang dat ze niks voelen, omdat ze het contact met hun lichaam zijn verloren door hun hoofd dat overuren draait.
Maar voelen doe je áltijd, ook als je dénkt dat je niet voelt. Je weet alleen niet (meer) hoe je jouw gevoelens moet interpreteren. Vertrouwen op wat je voelt en de juiste interpretatie van wat je voelt, versterken en helpen elkaar. Beiden heb je nodig in jouw helingsproces en dat is precies waarmee ik jou ga helpen.
De angst die eronder zit, is de angst voor het maken van de verkeerde keuze. Maar er ís geen fout, er ís geen verkeerde keuze, zolang het jóúw keuzes zijn.
De angst voor het maken van de verkeerde keuzes zorgt ervoor dat je niet in beweging komt, dat alles blijft zoals het was. En dat is précies het doel van een beschermingsmechanisme: alles zo stabiel (en verkrampt) mogelijk houden. Hoe minder er verandert, hoe meer controle, hoe meer veiligheid.
Het begint te schuren als jij voelt dat je voorúít wil en wél die verandering in je leven wilt, maar je beschermingsmechanisme het telkens overneemt.
Het begint bij bewustwording.
Vanuit daar kun je gaan helen.
Je heelt door te voelen.
Leer wat je voelt reguleren.
Dan komen hoofd en lichaam weer in balans.
Ontstaat er rust, plezier en ontspanning.
Zodat jij weer in het hier en nu kunt leven,
In plaats van vast in het verleden of anticiperend op de toekomst.
Merk jij na het lezen van dit artikel dat jij hier ook in vastzit? Dat je dingen wel anders wílt, maar dat het telkens niet lukt omdat de angst het van je overneemt?
Erover blijven praten is niet de oplossing, het ruimte geven aan de emoties die eronder liggen is dat wel. Bekijk hier een lichaamsgerichte oefening die direct helpt bij het ontladen van jouw zenuwstelsel, om zelf te ervaren wat het met je doet als je je focust op je lijf, in plaats van je hoofd.
Ben je benieuwd hoe mijn begeleiding eruit ziet en of het ook jou kan helpen vol energie, vrij en zelfverzekerd te gaan leven? Tientallen vrouwen zijn je al voorgegaan en ik gun het jou ook!